Şeker portakalının ikinci serisi olan bu kitapta zeze biraz daha büyümüş artık ortaokul çağında bir çocuktur . Zezeyi evlatlık vermişlerdir . Sevgisizlikle başa çıkabilmesini sağlayan birkaç arkadaşı vardır : okuldaki öğretmenlerinden Fayolle , yüreğine sokulup yerleşen Adam isminde kurbağa ve bir filmde görüp gerçek babasının yerine koyduğu ünlü şarkıcı maurice chealiver .
Kitap, Zeze’nin çocukluktan çıkıp acıyla büyümesini anlatır. Hayal gücü azalır, sessizliği artar; duygularını artık içine gömer. Hikâye büyük olaylardan çok Zeze’nin iç dünyasındaki değişime odaklanır. Sonunda Zeze, eskisi gibi hayal kuran bir çocuk değil, dünyayı olduğu gibi kabullenmeye başlayan biridir.
Güneşi Uyandıralım’ı bitirdim ama açıkçası Şeker Portakalı’nın bende bıraktığı etkiyi bırakmadı. Zeze yine Zeze’ydi ama bu kitapta o masumiyet ve içime işleyen duygu bana geçmedi. Şeker Portakalı’nda hissettiğim o boğaz düğümlenmesi, karakterle kurduğum bağ burada oluşmadı. Hikâye daha durağan geldi, bazı duygular yüzeyde kaldı. Bitirdiğime sevindim ama “iyi ki okudum” diyemiyorum. Zeze’nin büyümesini görmek ilginçti ama kalbime dokunmadı.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.