Mihail || Panait İstrati
@isbankasikulturyayinlari
Balkanlar’ın Gorkisi olarak bilinen yazarın diğer kitaplarını da okumuştum . Ama gerçekten en beğendiğim eseri bu oldu.
Çok içten ve güzel kurulmuş bir dostluğun anlatıldığı eser ayrı bir hoşluk bıraktı şahsen bende.
Okurken birçok cümlesinin altını çizdim.
Görünüşüyle tam tezatlık gösteren kişiler, yırtık pırtık kıyafetleri de olsa, omzunda bitiyle gezse de yine de okumaktan vazgeçmeyen Mihail ve Adrien’in karşılaşmaları, dostlukları cok güzel işlenmiş.
Okumanızı isterim. Altını çizdiğim cümlelerden birkaç #alinti bırakıyorum sizler için…
Keyifle ve kaliteli dostluklarla kalın…
.
.
“İnsan aynı anda hem Tanrı’nın hem şeytanın kulu olamaz.”
.
“Hala tanıyamadınız mi beni?”
- “Ne demek ‘hala tanıyamadiniz mi?’ Hiç tanımıyorum… Bir saatte tanınmaz ki insan.”
-“Yazik!” dedi Adrien, üzüntüyle basını öne eğerek. “Bense, bir insanı sevebilmek için zamanın hiç önemi olmadığını sanırdım.”
-“Evet, ama birini sevebilmek için, ilkin tanımak gerekir.”
-“Hayır. Tam tersi: Birini tanıyabilmek için, ilkin onu sevmeli. İlgimizi çeken insanlar bize kendilerini sevdirir, böyle açılır, onları tanımamıza izin verirler. Bence, gönülleri birbirine yaklaştıran tek şey sevgidir.”
.
.
“Hayır, hayır! İnsanlara gidecek yolu gösteren gizemli bir parmak vardı.”
.
.
-“ Nedir sizin için okumak?”
-“Mutluluktur.”
-“Yetmez. Benim için besindir.”
.
.
·
122 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.