Cahit Zarifoğlu benim çok sevdiğim ve favori yazarlarımdan biri. Onu okuyunca kendimden bir şeyler buluyorum. Şiirleri çoğu zaman ruhumu yansıtıyor. Çoğu şiiri imgeler içeriyor ve bu onun şiirine özgünlük kazandırıyor. Cahit Zarifoğlu o hale gelmiş ki, kendi dünyası içinde bir şiir dili kurmuştur. Yani şiire, o anlatılmaz olana ait bir durum çıktığı zaman, bir algılama olduğu zaman, onu hemen anında şiire döküverir.
Kitabın ismi bile saatlerce düşündürebilir insanı.
İçimizde daima dönüp duran korkuları ve yakarışları anlayan, anlatan şiirlerle dolu. Bu şiirler hem onun hayatını hemde bizim içinde bulunduğumuz anlara bir açıklık getirecek mahiyetinde.
Bilirim aydınlık için
Karanlık da gerekli
Bazen var'ı
Anlarsın yok ile
(Sayfa 65)
Sözüyle insanda olan zıtlıkların bir arada oluşu onu daha da anlamlı hale getiriyor. Velhasıl onun şiirlerini anlatmak ne mümkün ancak okuyup kendiniz için anlamlar yüklediğiniz de anlarsınız okumanızı tavsiye ederim şiirle kalın