İsimsiz bir 19 yaşındaki genç delikanlının evi terk etmesi üzerine, yolda karşılaştığı Çozo'nun "İş lazım mı genç adam?" sorusuyla başlıyor her şey. Birlikte madene olan yolculukları, yolda yolculuğa dahil olanlar, maden ocağıyla tanışma ve orada kalıp kalmayacağına karar verme. Bütün kitap bundan ibaret gibi görünse de birçok mesaj içeriyor.
Anlatıcının da en başından beri söylediği gibi bu bir "roman" değil. Son sözde Haruki Murakami'nin de dediği gibi bu kitabı "gerçeklerden esinlenerek yazılmış bir kurmaca" olarak tanımlamak daha doğru. Yazar Soseki'ye iki kadınla olan aşk hayatını kitap yaptırmak üzere gelen bir madencinin anlattıklarından; madenden daha çok etkilenmesi üzerine esinlenerek yazılmış bu kitap.
Maalesef ben bu kitabı okurken sıkıldım. Anlatmak istediklerini ve anlatırken seçtiği ifadeleri beğensem de kitapta bir olay örgüsü olmaması, sürekli en küçük şey hakkında bile uzun uzun anlatıcının düşüncelerini okumak beni çok sıktı. Fakat yaklaşık son 50 sayfası daha akıcı ve güzeldi benim için. Haruki Murakami'nin yazdığı son sözün ise hem kitabın yazım aşamasını, hem de kitabın içeriğini anlamak ve her şeyin yerine oturması için mutlaka okunması gerektiğini düşünüyorum. Son söz kitabı biraz daha sevmemi ve kitabın neden böyle yazıldığına dair taşların yerine oturmasını sağladı. Ayrıca Haruki Murakami gibi bir yazarla kitap hakkında benzer fikirler edindiğimi görmek de beni mutlu etti.
Eğer benim gibi olay örgüsünün daha fazla olduğu kitapları okumayı seviyorsanız siz de kitabı okurken sıkılabilirsiniz. Ama yine de anlattıkları sebebiyle okunmaya değer bir kitap olduğunu düşünüyorum.
·
296 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.