Ahmed arif'in coğrafya kaderdir düsturuyla diyarbakır ile aşkı müthiş bir şekilde harmanlayıp orada yetişen bir kişini dil ve anlatım özelliğiyle hapsolduğu aşkı dizelere dökmüştür ki hiç bir zaman çantamdan ayırmayacağım ayıramayacağım bir eser ortaya koymuştur.