Denetimden yoksun, göz ardı edilen, yöneticilerin keyfi kural ve uygulamalarına bırakılan evler, yetimhaneler, esirgeme kurumları...buralarda meydana gelen olayların ortaya çıkması ve bunlara ses çıkarılması pek karşılaştığımız şeyler değiller. Ortaya çıktığında ise avazımız çıktığı kadar bağırsak da politik güçlerle donatılmış kişilerin müdahalesi ile karşılaşıyoruz. Çıkan seslere karşı oluşturdukları savunma, onların daha fazla gizlilikle donanmasını sağlıyor ne yazık ki. (Her yer için konuşmamak gerektiğini belirtelim.)
Sefer kitabı da yöneticisi ve ondan çekinen, ona itaat eden görevlileri ile dolu bir yetimhane. Kurallar tamamen güç sahibi "Zorbey" in inisiyatifinde. Karakterin ismi yerinde. Bu yetimhane, Zorbey'in keyfi cezalandırmalarına dayanamayan çocukların kaçma girişimi sırasında bir ölüme neden olur. Küçük bir çocuk öldürülür ve üzüntü ya da pişmanlık duyulmadan diğer çocukların da aynı sona ulaşılması için hareket edilir.
Buraya kadar bir yetişkin için sıradan bir okuma şeklinde ilerleyen kitap, buradan sonra bir çocuğun, doğal lider bir çocuğun hayal gücünün oluşturduğu intikam ile şekillenir. Kuzeyin efsanevi güçleri ile birleşen hayal güçleri, intikam için boruları çaldırmaya başlar. Ve bu çağrı bir savaşın başlangıcıdır çocuklar için. İntikamlarını alacaklardır. Kanla, kılıçla...