Doğumlarında Ay, Satürn ve Merkür'ün etkisinde kalanlar; çok soğuk ya da çok sıcak iklimlerde yaşayanlar; anne babası melankolik olanlar; doğuştan olmayan altı etkeni ihlal edenler; esmer ya da suratı kıpkırmızı olanlar; kafası küçük olanlar; kanları sıcak, beyinleri nemli, karaciğeri sıcak ve midesi soğuk olanlar; uzun zamandır hasta olanlar; tabiatı münzevi olanlar; düşünceye çok yer ayıran ama fazla hareket etmeyen çalışkan öğrenciler melankoliye daha yatkındırlar. Her iki cins de melankoliye yatkındır; erkekler daha sık ama kadınlar daha şiddetli ve ağır bir kederle geçirirler. Yılın mevsimlerine gelince, en melankoliği sonbahardır. Yaş dönümlerine gelecek olursak, doğal melankolinin neredeyse ayrılmaz bir araz olduğu yaşlılığa karşın bu doğal olmayan melankoli en çok orta yaşta görülür.
...
Aetius ve Aretius ise bu sayıya "sadece huzursuz, tutkulu, mutsuz, esmer ve kara renkli insanları değil, en neşeli ve hoş olanları, alaycıları ve kızarık yüzlü olanları" da katar. "Genel olarak," der Razi, "en kıvrak zekalılar ve en cömert ruhlar en önce yakalanırlar." Aptallar ve Stoacılar dışında hiçbir ten rengini, durumu, cinsiyeti ve yaş grubunu bu hastalıkta istisna kabul edemiyorum. Synesius'a göre bu iki grup hiçbir şekilde aşırı duygularla dertlenmez, Anacreon'un ağustosböceği gibi kansız ve hissiz olup birbirlerine çok benzerler. Erasmus aptalları melankolik halin dışında tutar çünkü çoğunlukla nemli beyinleri ve hafif kalpleri vardır; bizim hayatlarımız boyunca maruz kaldığımız hırs, kıskançlık, utanç ve korku durumlarından muaftırlar, vicdanları temizdir ve sorumluluklarla bitip tükenmezler.
·
156 Gösterim
1 Yorum
Günümüzde her şeyi burçlarla açıklamaya çalışan burç fanatiklerini 16. 17. yüzyıllardaki bu naif ve ilkel düşüncelere inananlardan farklı göremiyorum maalesef.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.