İçimi nasıl karartıyor, ruhum nasıl kabarıyor, hissedebilmek için mış gibi yaptığımda kalbimi nasıl ağrıtıyor şu yazdığınız bir bilseniz...Bunlar gerçekten tam anlamıyla oluyor. Hiçbir şeyin yaşanmadan anlaşılmayacağına inanan biriyim ama şimdi yaşadım, acıydı ama gördüm, elinde olsa bile yardım edemediğini usulca köşede ciğerlerini kaybedenleri görmek feryatları duymak istemedim ama duydum, kefen yoktu diye yorgan yüzleriyle kefen dikilmesi diye bir şey olsun istemedim ama oldu, ya hayatta olduğum için iyiyim demeye utandım belki ama dedim,"Şimdi ne olacak, ne yapacağız, nasıl geçecek, nasıl dayanılacak?"sorularını aklıma getirmek istemedim ama hayattaydım ve getirdim yani çaresizliğin dibini görmek nasıldır diye hep sorar ama yaşamadan cevap bulamazsın derdim yaşadım ve gördüm. Ben Tanrı'dan istiyim, bir başkası iyi niyetinden, bir başkası toteminden, bir başkası umuttan, inançtan, ondan,bundan şundan...Bir şeylerden bunun olmamasını olsa da bununla mücadele edebilecek kafaların çok çok çok daha fazla olmasını isteyin sevmekten ve saygıdan vazgeçmeyerek...❤