Seride kesinlikle en sevdiğim kitaptı. Mesela ilk kitap biraz sıkıcıydı -kocaman seri sonuçta normal ilk kitabın sıkıcı olması- ikinci kitabın başları sıkıcıydı bence ama sonradan mükemmel bir hal almıştı. Ama bu kitap baştan sonra harikaydı.
Seriyi ilk defa görüyorsanız yorumu okumanızı tavsiye etmem spoiler yeme ihtimaliniz yüksek çünkü. Ama okumak hakkında şüpheleriniz varsa okuyabilirsiniz.
Başlamadan şunu söylemem lazım ki, bu kitap kimse ölmediği halde beni ağlatan ilk kitaptı. O kadar üzücü, romantik ve mükemmel sahneler vardı ki...
Kitabın başında Warner ve Juliette'i görüyoruz. Canım Anderson (!) Juliette'yi öldürmeye çalışmasından sonra Warner onun hayatını kurtarmıştı. Ve bu kitabın favorim olmasının sebeplerinden biri de Aaron Warner ve Juliette Ferrars ilişkisi. Gerçekten bayılıyorum. 6 kitap bu ikisi için bile okunur. Ama tabii sadece güzel yanı bu ikili değil. Favori karakterlerimden biri olan Kenji Kishimoto'yu da atlamayalım. Juliette ve Kenji arkadaşlığı da bu kitabın en güzel kısımlarından biriydi. Asıl konumuza devam edersek; Bir önceki kitabın sonunda büyük kayıplarla kaybedilen bir savaş vardı. Geriye çok az kişi kalmıştı. Aaron bunu Juliette'ye göstermek için eskiden Omega Point'in durduğu enkaza götürüyor. Ve orada Kenji ile karşılaşıyorlar. Tabii Kenji Aaron'u öldürmeye çalışıyor. Aaron ise Juliette'ye başı belaya girerse diye bir şey veriyor. Eğer ona basarsa hemen yanına geleceğini söylüyor. Sonra Juliette Kenji ile gidiyor. Kalan birkaç kişi Adam'ım eski evinde toplanmış. Adam ile Juliette çok büyük kavga ediyor. Açıkçası burada Adam'dan nefret ettim. İlk kitaptaki halinden eser yoktu. Sonra bir süre geçiyor. Adam Juliette'nin gitmesini istiyor. Sonra Aaron hepsine Sector 45'i ele geçirmek için planladıkları savaş için hazırlanma amacıyla bir yer ayarlama teklifi sunuyor. Pek kolay olmuyor ama kabul ediyorlar. Falan filan böyle devam ederken Juliette güçlerini kontrol edebilmeye başlıyor. Çok şükür... Üçüncü kitaptayız canım. Ayrıca çok güzel anlardan birisi de Adam'ın sonunda Aaron'a kardeş olduklarını söylemesiydi. O kadar güzel karşıladı ki Aaron'a bir kez daha aşık oldum resmen. Çok üzülüyorum ona... Sırtındaki yaraların sırrını öğrendikten sonra çok daha üzülmüştüm. Hiç hak etmiyor bunları. Bu nedenle Juliette sonunda ona aşık olduğunu kabullendiğinde çok mutlu olmuştum.
Çok uzattım. Kısaca bu seriye -özellikle ilk üçlemeye- bayıldım.
"Hell is empty and all the devils are here."
-Shakespeare
-Aaron Warner
·
418 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
