Kitabı okumadan önce bir tablonun kurgulanmış hâli olduğunu bilmiyordum. Kitabı okumayı bitirdikten sonra yazarı araştırırken öğrendim ama okurken de gerçekten fazlaca zihnimde canlanan bir tablo ben de ortaya koymuştum. Tabloyu incelediğimde iki ayrıntı ve hakim renk tonları hariç her şey düşlediğim gibiydi ki bunda yazarın etkisi fazlasıyla çok(sayesinde). Kullandıkları "biz" şahıs ekleri bence çok hoştu. Hepimiz aynıyız ve birlikte bütünüz, bir şey isteniyor veya düşünülüyorsa hep birlikte yaparız imajı harikaydı. Tam resimlerinin çizildiği kısımda kendimi günümüzde ki sistemin dayatmasının bir resmi çiziliyormuş gibi hissettim. Biriniz bunu yapacaksınız ve ardından gelenler de aynısını tekrar tekrar yapacak. Çığlık atacaksınız ama yakınıp konuşmayacaksınız... Ressam bir diktatör ve ne istersem o diyen bir tip. Dostu da insanlara diktatörün dediklerini uygulatan bir rolde adeta. Çevrede onlara yardım etmeyenler ise her zaman sorunları görüp susmayı tercih edenler. Fakat tüm kitap boyunca cevapsız kalan bir soru hâlâ aklımda dolanıyor; neden resimleri yapılıyor?
Yine araştırdıktan sonra yeni ahitte ki olaydan esinlenerek çizilmiş olabileceğini, körlüğün aslında tanrı tarafından bir ceza olarak kabul edildiğini buna ek o dönemde körler hep gözü kapalı çizildiği için tabloda bunun değiştirildiğini düşününce biraz daha raylar yerine oturuyor. Ama yinede bu kitapta çizilen tablo bana Dinî bir sebepten dolayı yapılmış gibi hissettirmiyor. Siz ne dersiniz?
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.