Japon klasiklerini okurken kültürel olarak Japonlara ne kadar benziyoruz onu fark ediyorum. Beynimize yerleştirilmiş ‘ayıp olur’ düşüncesi onlarda da mevcut. Mesela bir yerinde karakter yemeği beğenmiyor ama yapan kişi alınmasın sakın yemeği beğenmedi demeyin, aç değilmiş o yüzden yemedi diyin diyor. Veya kötü bir olayı babasına söylemiyor sırf o üzülmesin diye. Babam üzüleceğine ben üzüleyim diyerek hayatına devam ediyor. Bu benzerlikleri görmek güzel gelse de kitapta hiçbir olay yok. Okuyorsunuz bitiyor ve hiçbir aksiyon olmadığını görmek gerçekten üzdü beni. O yüzden puanım 5