Yitirdik...1000Kitap
Hangimiz bu dünyayı ilk kez keşfetmeye başladığı zaman korkarak ilerlemedi ki?
Anlamadığımız şeylere kendi hayal gücümüzü kullanarak saçma isimler ve kulplar uydurduk. Öğrenmeye başladığımız zaman artık bizim dilimizden bu şekilde çıksa da zihnimizde bu şekilde ilerlemedi, hiçbir zaman kendi soytarımızı unutup hayata devam edemedik ve insanlar birbirini aldatmaktan hiçbir zaman vazgeçmedi. Bizler Yozo kadar kendimize dürüst olamadık en azından o bunu başarabilmişti. Korktuğumuz şeyleri kendimize itiraf etmek yerine dolambaçlı yollara girerek onlardan uzak yaşamaya çalıştık peki ne uğruna.
Yozo "... ciddi olduğumda görmezden geliniyordum ve sadece... soytarılık ve üçkağıtçılık yaptığımda kelimelerim doğruluk hissi taşıyor gibi görünüyordu." diyor. Haksızda sayılmaz çünkü bizler kendilerini dahi kandıracak kadar korkak insanlar olarak hayata alıştık. Yozo bunun yerine defalarca ölmeye çalıştı ve hatta birinde yanında başkasını sürükledi ama Yozo'nun açısından Yozo onun kadar şanslı değildi. Bu hayatta belki de sevgi olarak anlamlandırabileceği tek kişiye mâl oldu bu...
Bu kitabı okurken kendinizle özdeşleştireceğiniz bir çok hayati kaygı göreceksiniz. Bazı yerlerde dönüp dönüp aynı sayfayı hatta aynı paragrafı okuyarak buradaki kişi ben miyim sorusunu soracaksınız.
Yozo'nun dediği gibi "... Ben hâlâ, ölmeyi bile becerememiş..." biz yaşamayı ne kadar becerebiliyoruz?
Okuduktan sonra olabildiğiniz en sessiz anda kendi hayatınızı sadece bir sayfaya sığdırarak yazın. Bu kitabı anlamak için incelemelerden fazlası gerekiyor
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.