Elif Şafak'ın şimdiye kadar okuduğum eserlerinde ortak işlediği konuların başında; bir kişinin günah işlese de ibadet etmeden, İmanın veya İslamın şartlarını taşımadan Allah'a ulaşabileceği konusu inceden inceye işleniyor olsa da; İslamın yaşanmasında tartışılmaz yeri olan ibadetler konusunda duyarlı kişilerin - Özellikle Aşk Romanında- yobaz kesimlerle karıştırılma ihtimalini barındırıyor. İbadet etmenin önemine dair hiçbir kanıya yer verilmiyor. Bu açıdan yazarın dünya görüşünü özellikle bu bağlamda tüm kitaplarına bir şekilde aktardığını karşısındaki düşünceyi de bile isteye kötü gösterdiğini düşünüyorum.
Ustam ve ben kitabına gelecek olursak;
Toplumumuzda tartışmalı bir konu olan Kardeş katli olayı ile başlıyor. Toplum açısından neden bu kararın alındığı fikri sunulmuyor, insani yönü ile okuyucuya sunuluyor. Tarihi olaylara ara ara değinerek genellikle Osmanlı Tebaasının yaşayışına ve Mimar Sinan'ın çalışkanlığına ve insani yönüne vurgu yapması eserde hoşuma giden yönler. Herşeye rağmen okuması zevkli, merak uyandıran akıcı bir roman.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.