Önsöz;
Kafka okumaya başlarken okunması gereken ilk kitabı olduğunu düşünüyorum. Böylelikle diğer eserlerinde ki karamsarlık daha anlaşılır olur. Ben maalesef öyle yapmadım.
KONUSU:
Kitabın adından anlaşıldığı gibi söz konusu Kafka’nın babasına yazmış olduğu bir mektup.
İNCELEME :
Bu kitap bir mektup değilde bir roman olsaydı , çok daha kolay yorumlanabilirdi.
Gerçekliği göz önünde bulundurunca kelimeler boğazımda düğümleniyor. Ağır anlamlar barındıran uzun cümleler okumamı biraz zorlaştırdı. Çok kez cümlenin sonuna geldiğimde başını tekrar okumam gerekti . Yine de tek nefeste bitirdim . Fakat tek nefeste yazılmadığına eminim. Baba figürü çocukları için hep “en” dir. En güçlü, en büyük , en yenilmez vs vs… Kafka da babasından her şeyin ölçütü olarak bahsediyor. Mektubu yazdığında 36 yaşında fakat çocukluğundan bu yana yaşadığı travmatik olayları , hala üzerinde hissettiği eziklikle , çekingenlikle , saygısını ve sevgisini yok saymadan dile getiriyor. Beni en üzen cümle şu oldu ;
—— SPOİLER——
… örneğin sindirim sistemimin iyi çalışmasına mucize gözüyle bakıp şaşırıyorum …
çelimsiz kaldım.
—————
Bunların yanı sıra Kafka mektubu babasının vereceği muhtemel cevabı yazarak sonlandırıyor. Tüm anlattıklarına rağmen verilecek cevabın yine aynı alaylı konuşma, aşağılama , küçümseme içermesini düşünüyor olması derin bir ümitsizlik ve kabulleniş içinde olduğunu da gösteriyor.
Mutlaka okumanızı tavsiye ederim
Mutlu günler :)
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.