Franz Kafka - Babaya Mektup
Franz Kafka’nıın babasına yazdığı ancak alıcısına hiçbir zaman ulaşmayan itiraf niteliğindeki mektubudur.
Kafka; babasının kendisine hissettirdiği korkuyu, babası tarafından kabul görme ve onaylanma isteğini, bilseydi davranışlarının kendi üzerinde bıraktığı etkileri öyle güzel anlatmıştır ki satırlarında, okurken yüreği acır insanın. “Yanlış anlama bunun için seni suçlamıyorum.” der mektubun birkaç yerinde, oysa ki suçlayıcı bir tonda ve ironi ile anlatır hissettiklerini. Ancak yine de çok nahif anlatır meramını.
Öyle içten yazılmış ki tüm duygular, babasının tüm bu satırların sonunda Kafka’yı bağrına basmasını istersiniz, açtığı tüm yaraları kapatamayacak da olsa.
Bir evladın gözünden okuduğumuz bu mektubu, bir ebeveyn olarak değerlendirdiğimde aslında söylediklerimizin değil, yaptıklarımızın çocuklarımız üzerinde ne denli büyük bir etkiye sahip olduğunu bir kez daha görüyor ve derinden hissediyorum. Canım Kafka’nın da dediği gibi; “Mesele, çocuklarına vereceğin herhangi bir ders değil, örnek bir yaşamdı.”
Tüm satırları duygu seli olan bu kitabı kalbimde ve zihnimde ayrı bir yere koyuyorum.
Keyifli okumalar.
·
62 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.