On beş sayfa okudum ama yazarı sevdim. Byung Chul Han’ın fikirleri Proust’un cümleleriyle ifade edilmiş gibi. Ara sıra cümleleri iki üç defa okumak zorunda olsam da okuduğuma değiyor. Ayrıca okuduğum kadarıyla kitabın ana fikri şu alıntı olabilirdi sanki: #97561758
