Aşkın, tutkunun, bağlılığın ve bağımlılığın romanı… Hayır böyle başlamayacağım elbette.
“24 ocak sabah uyandığımda elime telefonu aldım ve bildirimlerde bugün Tarık Tufan’ın söyleşi ve imza günü olduğunu öğrendim. İş yerine uğradım işlerimi halledip mekana doğru sürdüm arabayı. Ocak 26sı yurtdışına çıkacaktım, (bilenler bilir) Tarık Abiyi görmeden gidemezdim. Meğersem kontenjan ile alıyorlarmış ve ben ismimi yazdırmamışım Rami Kütüphanesinin instagram sayfasında. Hüzünlendim. Bir köşede oturdum çağrılmayı bekledim. Çağrıldım tabi ki. Seminer başladı. Yurtdışında kelimelerimi yabancı dilde heba ettiğimin acıklı bir sahnesini yaşadım. Tarık Abi konuşuyor sorular soruyor, herkes her şeyi biliyor ben imtina ile izliyorum. Sonunda imzaya geldiğinde en sonu bekledim. Hatırlamadı önce, sonra açıklayınca kalktı sarıldık ve bir hasreti gideriyormuşçasına kelimelerin rayihasına bıraktık kendimizi…
Seminerde söylediği bir cümle aklıma ceryan etti.. ‘kitap henüz yeni olduğu için içindeki pusulalar hakkında bahsetmeyeceğim, bazı arkadaşlar bilirler bu pusulayı. Kitaplarımın çoğunda bulunur.’ Dedi. Konuşmamız sırasında ‘ sen pusulayı bulursun öncekiler gibi’ dedi gülümsedik. “
Kitabı uzun sürede okudum. Zamana yaymaktan ziyade araya gidişler girdi, depremler girdi, arkadaşlar gitti, haberler alınamadı, haber alınanlara sevinildi, boğaza bir yumruk oturduda gitmedi, haberler geldi de sevindirmedi…
Yine duygularımı karıştırıyorum incelemeye. Öyle bir felsefik ya da kitap kurtlarının değindiği dillerde inceleme yapamam. Lakin önceki Tarık Tufan incelemelerimi okuyan arkadaşlarım anlayacaklardır. Tarık Abi işte ne diyebilirim ki? Kelimelerin yolculuğunda insanı büyüleyen, insanı kendi iç çatışmalarındaki söylemediği cümleleri sayfalara serpiştiren, lan ben bunu yaşadım biliyorum dedirten bir Tarık Abi.
Kısmet olursa kitaptaki yakaladığım ayrıntıyı anlatacağım kendisine. Bana dönüp “ ayrıntılar, ayrıntılar, ayrıntılar…” diyecek.
Tarık Abi yazmışsa, okunur.
·
978 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.