Yazar, ilk paragrafta " Geçmişi anlatmakla ne umar insan?" başlamış eserine. “Her şeyin yaşanmış ve bitmiş olmasının verdiği rahatlıkla, tüm olup bitenlerden bir şeyler öğrenebildiğini göstermek çabası mıdır bu? Kendisiyle, olaylarla yüzleşebilmek cesaretini kaybetmediğini ispatlamak mıdır başkalarına karşı?” diyerek devam etmiş ve başından geçenleri anlatmaya başlamıştır. Kahraman hayatla arasında daima fark olduğunu düşünen biri yanı sıra karşılaştığı her insana yaşadıklarını anlatmak isteyip ne yaşayacağına karar verdirmek isteyen rüyalarının esiri olmaktan çok rüya görmek için uyuyan ve o rüyaların haberci olduğuna inanan bir kahramanımız var eserde. Annesinin erken vefatı babasının terk edişi onun hayatla arasına uçurum açmıştır. Kendini yetersiz hisseden, hiçbir işte başarılı olacağına dair inancı kalmayan ve insanların hayatlarındaki yerini sorgulayan kahraman, aşık olduğunu kadına bile bunu itiraf edemez. Kadının evli olması bir yana dursun, onu kendi içindeki karanlığa sürükleyeceğini, mutsuz edeceğini düşünür. Hayat kafesinden kurtulabilmenin yolunu ararken; çıkış noktasını bulmak yerine kafeste olduğunu daima kendini hatırlayarak kendini daha da büyük bir karamsarlığa sürükler.
Hayatınızdaki kafeslere değil, açtığınız deliklerin çıkış noktalarına odaklanabilmeniz umuduyla, iyi okumalar.
·
89 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.