Zerdüşt'ün Gerçeği Arama Macerası
Açıkçası Kitap'ı Anlamakta Zorlandım Çünkü Okuduğum bu kitap Normal Değil'di. Okuduğum hiçbir Kitap'ı Benzemiyordu. Sanki friedrich Nietzsche bu Kitapı Yazarken sürrealizm ile Saplantılı Hale Gelmiş. Kitap'ta Önemli Bir şekilde Vurgulanan Tanrı Karşıtlığı ve Sorgulaması ise Kitap'ı Yazıldığı Dönem'de Bir Hayli Popüler Etmiştir!
Ve Kitap'ın Her Bir Cümlesi Bir Rönesans Tablosu Gibi, Zerdüşt'ün Hayvanlarına Olan Sevgi ve Saygı'sı Enteresan Gelmiştir Çünkü Onlara Duyduğu Saygı ve Sevgiyi Hiçbir Canlıya Göstermemiştir.
Kitap'ın Başlarında Hissedilen Yaşıyan Bir Dünya Olduğunu Vurgulamadan Geçmiyecgim. Zerdüşt'ün Dağından İnip kasabaya Gelmesi Ve burada'ki Halkı Uyarması Ve Önderliğinde Yanlarına Çağırması Zerdüşt'ün İnsanlara Karşı Hala Umudu Oldugunu Gösterir.
Lakin Bu Çabası Boşunadır Başarısızlığa Uğrar
Ve Kitap'ta ise Şu Şekilde Söyler;
" Ben Bu Kulaklara Göre Ağız Değilim "
Ve Kitap'ta Önemli Bir şekilde Vurgulanan Gerçeklik Algısı ve Kitap Boyunca Bitmeyen bir Sorgulama Takıntısı bana kendimi Anlamama sebep Oldu. Okurken Kendimi Aynaya Bakar Gibi Buldum! Friedrich Nietzsche Kadar Aykırı Fikirler sahip Olan ve Gerçeklik Ve Sorgulama Takıntısına Sahip Olan Bir İnsan Görmedim!
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.