Hayatım boyunca ilk kez Gürcü edebiyatından bir eser okudum. Oldukça kasvetti ve üzücü bir kitaptı.
Tiflis'te kenar mahallelerin birinde zihinsel engelli çocukların yatılı eğitim gördüğü bir okulda geçer olaylar. Çocuklar, zihinsel yetersizlikleri sebebiyle aileleri tarafından terk edilmişlerdir çoğunlukla. Buradaki çocuklar - hiç değilse - on sekiz yaşına kadar ölmeyecekleri kadar bir standartta yaşamaktadırlar.
On sekiz yaşını doldurmuş Lela, buradaki çocukların hamiliğini üstlenir. Özellikle de dokuz yaşındaki, çelimsiz İrakli'nin bir nevi annesi gibi sorumluluğunu alır.
İhmal ve istismar sahneleri ile dolu rahatsız edici bir kitaptı. Özellikle de okuldaki öğretmenlerden tiksindim kitabı okurken.
Psikolojik olarak etkilendiğimiz şu dönemde okumamam gerekirdi bu kitabı. Çocuklara yönelik istismar ve ihmal vakalarının kurgusuna bile tahammül edemeyen benim gibi kişilere hiç de uygun değil.
·
170 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.