Armut Bahçesi
Nana EkvtimishviliYazar:
Nana Ekvtimishvili
Çevirmen:
Serkan Göktaş
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 32 dk.
Sayfa Sayısı:
160
Basım Tarihi:
5 Mayıs 2022
İlk Yayın Tarihi:
2020
Yayınevi:
Profil Kitap
Orijinal Adı:
The Pear Field
ISBN:
9786258498387
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Hayatım boyunca ilk kez Gürcü edebiyatından bir eser okudum. Oldukça kasvetti ve üzücü bir kitaptı.
Tiflis'te kenar mahallelerin birinde zihinsel engelli çocukların yatılı eğitim gördüğü bir okulda geçer olaylar. Çocuklar, zihinsel yetersizlikleri sebebiyle aileleri tarafından terk edilmişlerdir çoğunlukla. Buradaki çocuklar - hiç değilse - on sekiz yaşına kadar ölmeyecekleri kadar bir standartta yaşamaktadırlar.
On sekiz yaşını doldurmuş Lela, buradaki çocukların hamiliğini üstlenir. Özellikle de dokuz yaşındaki, çelimsiz İrakli'nin bir nevi annesi gibi sorumluluğunu alır.
İhmal ve istismar sahneleri ile dolu rahatsız edici bir kitaptı. Özellikle de okuldaki öğretmenlerden tiksindim kitabı okurken.
Psikolojik olarak etkilendiğimiz şu dönemde okumamam gerekirdi bu kitabı. Çocuklara yönelik istismar ve ihmal vakalarının kurgusuna bile tahammül edemeyen benim gibi kişilere hiç de uygun değil.
İnternational booker prize ödüllü, Sosyet Rusya'nın Gürcistan'dan çekilmesinden sonra bir yatılı okuldaki öğrencilerin hüzünlü hikayesi...
Eğer depresif bir gündeyseniz, canınız sıkkınsa okumamanızı öneririm. Erteleyiniz! Çünkü okurken yer yer gözlerim doldu yer yer sinirlerim zıpladı. Gerzekler okulu dedikleri anne babası tarafından terk edilen zihinsel olarak problemleri olan çocukların kaldığı bir okul. Öğretmenlerden şiddet ve taciz, mahalleliden yine taciz... Ah Vaska! Nasıl da güzel intikam aldı. Peki ya Amerika'dan İrakli'yi almak için gelen ailenin eli boş dönmesi. Bırakmadı, her ne kadar acı çekse de Lela'sız yapamam dedi ve döndü.
Nana Ekvtimishvili, Gürcü bir yazar..Yönetmenlik de yapan Ekvtimishvili'nin In Bloom adlı sinema filmi, 63. Berlin Film Festivali'nde, CICAE Ödülü'nü kazanmış.Film daha pek çok ülkede farklı ödüllerin sahibi olmuş.2013 yılında da En İyi Yabancı Film dalında, Oscar Ödülleri'nde Gürcistan'ı temsil etmiş.
Armut Bahçesi, yazarın ilk romanı.
Lela, on sekiz yaşında olmasına rağmen, gidecek yeri olmadığı için, Kerch caddesindeki zihinsel engelli çocuklar okulunda kalmaya devam etmektedir.
Gürcistan, Tiflis'tedir bu okul.
Öğrencilerin çoğunluğu yetimdir. Bazı çocuklar ise aileleri tarafından bırakılır, okula.
Lela, tarih öğretmeni Vano'yu öldürüp, dışarıda bir hayat kurmayı amaçlar.Küçük, çelimsiz İrakli'yı korur âdeta annelik yapar ona.Amerikalı bir ailenin okuldan bir çocuğu evlat edineceğini duyunca, İrakli'nın seçilmesi için elinden geleni yapar.
Armut bahçesi, yatakhaneler ve okulun çamaşırhanesi arasında kalan bir bataklık parçasıdır.Armut ağaçları bodur, meyveleri bataklığın sularını içine çekmiş gibi sert ve tatsızdır. Okuldaki tüm çocukları kendisine çeken armut bahçesi, zorba çocukların kurbanlarını istismar ettiği yerdir.Bir nevi kötülükleri sembolize eder armut bahçesi.
Bir de okul dışında lezzetli meyveleri ile çocukların sık sık başını belaya sokan, kiraz ağacı vardır.
Okuldaki personel yetersizdir. Çalışanlar kayıtsız, bazıları ise istismarcıdır.Çocuklar arasında da zorba çoktur.Bir başıboşluk içinde çocuklar.
Roman boyunca sadece okuldaki çocukları, personeli değil, çevredeki insanları da tanırız.
İçlerinde, okuldaki kötülere benzemeyen iyilik dolu insanlar da vardır.Belki de romanda umut adına gördüğüm tek şey bu insanlardı.
Nana Ekvtimishvili, sinemadaki yeteneklerini bu romana aktarmış olmalı.Roman, hafızadan çıkmayacak bir sinematografik anlatıma
Puan vermedi·160 syf.·
2025 793. kitabı
Acımasız bir yetişkin dünyasında seslerini bulmaya çalışan gençlerin korkusuz bir tasviri…
Sovyet sonrası Gürcistan’da, Tiflis’in kenar mahallerinden birinde, yatılı bir okul vardı. Zihinsel Engelli Çocuklar Okulu ya da yerli halkın deyimiyle Gerzekler Okulu. Aileleri tarafından buraya bırakılan çocuklar, şiddet, cinsel istismar ve ihmalle dolu bir öğrencilik hayatı sürmekteydi.
. On sekiz yaşına gelmiş bulunan Lela, okuldan ayrılacak kadar büyümüştü ama gidecek bir yeri olmadığından okulda kalıyordu ve hem kendi
kaçışına hem de okuldaki küçük çocuklardan biri olan İrakli’nin geleceğine dair planlar yapıyordu.
Amerikalı bir çift okuldaki çocuklardan birini evlat edinmeye karar verince, Lela da İrakli’nin bu fırsatı yakalayabilmesi için elinden ne geliyorsa yapmaya, canını dişine takmaya karar vermişti.
Lela’nın sürekli düşündüğü iki şey vardı: Tarih öğretmeninin gitmesi gerekiyordu ve sonra da armut bahçesinin ötesinde yeni bir hayata başlamalıydı.
Yeni bir hayata
başlamak için 
Armut Bahçesi
Armut Bahçesi
Gürcü edebiyatı. Çocuklar ve yetimhane arkadaşlığı üzerine yazılmış. Sovyet sonrası Gürcistan'ın özeti olmuş kitap. Sayfa sayısı az. Birçok ödülü de topladı zaten. Nana Ekvtimishvili yazarlığının yanı sıra ödüllü de bir film yönetmeni aynı zamanda.
Sovyet Gürcistan'ından geriye kalan bir engelli okulu ve onun sakinleri kitabın kahramanları. Bölgede okula gerzekler okulu diyorlar. Okulda yaşananlar ve kimsesiz çocukların hayalleri üzerinde durulmuş.
(arkakapakyazısı)
"Acımasız bir yetişkin dünyasında seslerini bulmaya çalışan gençlerin korkusuz bir tasviri…
Lela’nın sürekli düşündüğü iki şey vardı: Tarih öğretmeninin ölmesi gerekiyordu ve sonra da armut bahçesinin ötesinde yeni bir hayata başlamalıydı.
Sovyet sonrası Gürcistan’da, Tiflis’in kenar mahallerinden birinde, yatılı bir okul vardı. Zihinsel Engelli Çocuklar Okulu ya da yerli halkın deyimiyle Gerzekler Okulu. Aileleri tarafından buraya bırakılan çocuklar, şiddet, cinsel istismar ve ihmalle dolu bir öğrencilik hayatı sürmekteydi. On sekiz yaşına gelmiş bulunan Lela, okuldan ayrılacak kadar büyümüştü ama gidecek bir yeri olmadığından okulda kalıyordu ve hem kendi kaçışına hem de okuldaki küçük çocuklardan biri olan İrakli’nin geleceğine dair planlar yapıyordu. Amerikalı bir çift okuldaki çocuklardan birini evlat edinmeye karar verince, Lela da İrakli’nin bu fırsatı yakalayabilmesi için elinden ne geliyorsa yapmaya, canını dişine takmaya karar vermişti."
Okul, iç içe bakımsız evlerin bulunduğu, alt gelir düzeyindeki insanların yaşadığı, komşuluk ilişkilerinin devam ettiği tam bir kenar mahalledeydi. Anne babası olmayan ya da anne babasının maddi nedenlerle bakamadığı zihinsel engelli çocukların( hepsi zihinsel engelli değildi çocukların bu arada) kaderlerine terk edildiği bir yerdi Zihinsel Engelliler Okulu. Aslında ortam bana daha çok çocuklar için bir akıl hastanesini veya yetimhaneyi hatırlattı bu arada. Olayların odak noktasında, yaşı dolduğu halde okuldan ayrılmayan Lela yer alıyordu. Lela, itiraf edemese de hem okuldan ayrılırsa ne yapacağını bilmediğinden, hem de öğretmenlerinden Vano’dan alacağı intikam nedeniyle ayrılmıyordu oradan. Bir de belki kendisi farkında değildi ama, oradaki çocuklara karşı sorumluluk hissettiğinden kalıyordu bence. Çünkü
Görülmeyenler OkuluRoman
Booker edebiyat ödülü bakımından oluşturulan listeler biz okurlar için iyi bir okuma listesi olabiliyor. Armut Bahçesi de International Booker Prize ödülü uzun listede yer alan kitaplardan biri. Bu ödülün listelerine girmek belli bir okuma zevkini garanti ediyor bizler için. Armut Bahçesi de bu anlamda sert ve çarpıcı bir metin.
Nana Ekvtimishvili aslında bir sinemacı ve eğitimini de bu alanda almış bir yazar. Armut Bahçesi de yazarın ilk romanı. İlk roman için gayet başarılı olarak addedebilirim.
Kitap, arka planına Sovyetlerin dağılması sonrasındaki bir Tiflis'i alıyor. 1990'larda geçen hikayede mekan olaraksa bir zihinsel engelliler yatılı okulu seçilmiş. Her ne kadar zihinsel engelliler için demiş olsak da halkın arasında bu okula "gerzekler okulu" denmektedir. Bu şekildeki bir söylem bile bu çocuklara toplumun nasıl yaklaştığı konusunda fikir vermektedir.
Hikaye, Lela ve diğer çocukların fiziksel ve psikolojik şiddete, istismara, hakarete ve zorbalığa uğramalarına odaklanmış. Bu anlamda hikaye çok güçlü bir zemin üzerine kurulmuş. Ancak hikayenin gücünü belli birkaç noktada hissedebiliyorsunuz. Bana göre yazar metnin tamamına bu gücü yayamamış ve üslup anlamında yetersiz kalmış. Özellikle Lela isimli karakterin geçmişine ilişkin daha derine inilebilir ve yaşamış olduğu kötü tecrübelere daha fazla edebi olarak yer verilebilirdi. Öte yandan sert ve çarpıcı anların yer aldığı bir metin okumak isteyen okurlar için kısa ve öz bir metin. Lela'nın İrakli isimli diğer çocuğun evlat edinilebilmesi için verdiği uğraşı, geçmişindeki ağır tecrübelere rağmen güçlü durma çabasını ve anne-baba olamamış insanların o çocuklara karşı en büyük günahının aslında onları dünyaya getirmek olduğunu okumak gayet sarsıcıydı. Yazarın sinemacı kimliğini de okurken fark ediyorsunuz zira kitap sanki
Armut Bahçesi de International Booker Prize ödülü uzun listede yer alan kitaplardan biri. Bu ödülün listelerine girmek belli bir okuma zevkini garanti ediyor bizler için. Armut Bahçesi de bu anlamda sert ve çarpıcı bir metin.
Nana Ekvtimishvili aslında bir sinemacı ve eğitimini de bu alanda almış bir yazar. Armut Bahçesi de yazarın ilk romanı. İlk roman için gayet başarılı olarak addedebilirim.
Kitap, arka planına Sovyetlerin dağılması sonrasındaki bir Tiflis'i alıyor. 1990'larda geçen hikayede mekan olaraksa bir zihinsel engelliler yatılı okulu seçilmiş. Her ne kadar zihinsel engelliler için demiş olsak da halkın arasında bu okula "gerzekler okulu" denmektedir. Bu şekildeki bir söylem bile bu çocuklara toplumun nasıl yaklaştığı konusunda fikir vermektedir.
Hikaye, Lela ve diğer çocukların fiziksel ve psikolojik şiddete, istismara, hakarete ve zorbalığa uğramalarına odaklanmış. Bu anlamda hikaye çok güçlü bir zemin üzerine kurulmuş. Ancak hikayenin gücünü belli birkaç noktada hissedebiliyorsunuz. Bana göre yazar metnin tamamına bu gücü yayamamış ve üslup anlamında yetersiz kalmış. Özellikle Lela isimli karakterin geçmişine ilişkin daha derine inilebilir ve yaşamış olduğu kötü tecrübelere daha fazla edebi olarak yer verilebilirdi. Öte yandan sert ve çarpıcı anların yer aldığı bir metin okumak isteyen okurlar için kısa ve öz bir metin. Lela'nın İrakli isimli diğer çocuğun evlat edinilebilmesi için verdiği uğraşı, geçmişindeki ağır tecrübelere rağmen güçlü durma çabasını ve anne-baba olamamış insanların o çocuklara karşı en büyük günahının aslında onları dünyaya getirmek olduğunu okumak gayet sarsıcıydı. Yazarın sinemacı kimliğini de okurken fark ediyorsunuz zira kitap sanki
Gürcü edebiyatıyla geldim bu sefer,atalarımın Gürcistan’dan gelmiş olması sebebiyle daha da bir istekle okudum “Armut Bahçesi”ni ama sevemedim maalesef.
Dağılan Sovyet sonrası Tiflis’te, öğrenme güçlüğü yaşayan kimsesiz öğrencilerin kaldığı ve bu nedenle de halkın “Gerzekler Okulu” adını verdiği bir yatılı okulda geçiyor kitap.Orada yaşayan birkaç “ normal” öğrenciden biri olan 18 yaşındaki Lela kimsesiz bir çocuktur,gidecek bir yeri olmadığı için okulda yaşamaktadır.Bütün arzusu birgün tarih öğretmenini öldürmek olan Lela hayatını bunun üzerine planlar.Kendisi gibi yetim olan İrakli’nin Amerika’ya gidip iyi bir hayata kavuşması için ona yardım eder hem de kendinden ödünler vererek yapar bu yardımı…
Hikaye kısaca böyle ,okuldaki öğrencilerin hayatı zordur ama onlara kötü davranan öğretmenler ve çevre halk yüzünden daha da zorlaşır.Psikolojisi ağır bir kitap,işin içinde çocuklar olunca,bir de özel ve kimsesiz çocuklar olunca daha da ağırlaşıyor.Neden sevmedin dersen, yüzeysel anlatımını galiba,eksik bişeyler vardı sanki kitapta.Daha da duygulu,daha da betimlemeli olabilirdi dedim,evet yazılanları okuyup empati yapınca kendinizi kötü hissediyorsunuz ama gene de bana hitap etmedi kitap,belki de zamanı değildi okumamım bilmiyorum,bitirdiğimdeki bana geçen hisler böyle,bunları söylemek haddim değil belki ama hissettiklerimi yazmadan edemedim sürçülisan ettiysem affola…
Sonu,çocukların psikolojisi açısından bakıldığında olağan bir sondu,suç potansiyeli yüksek olan çocukların öngöremeyeceği, ilahi adaletin gerçekleştiği bir son oldu.
Benim hissettiğim eksiklikler umarım sizde tamamlanır,umarım siz severek okursunuz.Kitapla kalın,mutlu kalın..
Nana Ekvtımıshvılı; aslında bir sinemacı ve eğitimini de bu alanda almış bir yazar. Armut Bahçesi yazarın ilk romanı olmasına rağmen gayet başarılı, etki gücü fazla.
İnternational booker prize ödüllü, Sosyet Rusya'nın Gürcistan'dan çekilmesinden sonra bir yatılı okuldaki öğrencilerin hüzünlü hikayesinin anlatıldığı eser; Armut Bahçesi. Burası zihinsel engelliler yatılı okulu olmasına rağmen halk tarafından gerzekler okulu olarak nitelenen bir barınma yeri. Çünkü sadece zihinsel engelli çocuklar barınmıyor, aileler, tarafından bir daha alınmamak üzere bırakılan çocuklar da mevcut burada. Halkın bu yatılı okula karşı bakışını verdikleri isimden anlamışsınızdır zaten.
Buradaki çocuklar şiddet, cinsel istismar ve ihmalkarlıklarla dolu bir hayata mahkûm ediliyorlar. Bu tür bir yaşantının içinde kendini bulan çocuklardan ne kadar düzgün bir psikoloji beklenir orası da meçhul tabi.
Lela 18 yaşında okuldan ayrılması gerektiği yaşta olmasına rağmen gidecek bir ailesi olmadığı için yurttaki sorumlu kişiler tarafından okulda kalarak hem çalışıp hem de okulun bahçesine gelen arabaların korunması sorumluğunu almış bir çocuk. Asıl olay Lela ve etrafındaki çocuklar üzerinden devam ediyor.
İlk roman olması yönünden oldukça etkileyici, lakin daha derin bir betimleme dahil edilmiş olsa ve karakterlerle ilgili geçmiş bilgisine gerekenden daha az yer verilmemiş olsa sanırım bu eser çok fazla ödülün sahibi olurdu.
Bahsedildiği konunun ruhsal ağırlığı oldukça fazla, hissdebiliyorsunuz o hüznü ve üzüntüyü. Ailelerin çocuklarını bıraktığındaki o ince eleştiriyi anlıyorsunuz. Sanırım yazarın sinemacı olmasının verdiği bir avantaj olmasından dolayı okuduğunuz satırları gözünüzde canlandırabiliyorsunuz. Kızgınlık, hüzün, pişmanlık, kırgınlık en çok da sevgisizlik… tüm bunları ve daha fazla
