kitabı okurken hep geç kalınmış hissini doruklarıma kadar yaşadım. geriye dönüp baktığımızda pişmanlıklarımız aslında olması gereken şeyler miydi yoksa yaşanmaması gerekenler miydi? diye düşüne düşüne kitabı bitirdim. açıkcası bi oturuşta bitti ve keşke nora'nın ash ile aile olduğu hayatı sonsuza kadar yaşamasını isterdim, kütüphaneye geri dönmeseydi eğer nora bu hayatında da pişmanlıkları olur muydu kütüphaneye dönmediğine dair, merak konusu. o yoldan devam etmesini istedim bir şekilde. kendini kaybolmuş hisseden, tek dostu yalnızlık olan nora'yı okurken parça parça kendimi bulmuş oldum. yazarın okuduğum ilk kitabı ve diğer kitaplarını da okumayı düşünüyorum. beğendim. ders niteliğinde oldu kitap. ilerleyen zamanlarda "keşke yapsaydım" dememek için yaşayacağım.
·
136 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
