Kamelyalı Kadın
Okuduğum romanlar arasında en iyilerinden biriydi kesinlikle.Hukukçu Armand ve taşıdığı kamelyalarıyla bilinen Marguerite ve kavuşmaları nerdeyse imkansız olan aşklarını okurken kitabı elimden bırakmak istemedim.Okurken aklıma şu geldi:Önyargılar her zaman vardı ve olmaya da devam edecek gibi duruyor.Kitabı okurken bile bi ön yargım vardı iki ana karakterimiz arasında sosyal statü farkları onları mutlu olmasına bi engeldi.Ama birbirlerini nasıl ve ne kadar sevdiklerini onlar dışında kimse bilemez.Marguerite yaptığı meslek yüzünden yaşadıklarını ve hissettiklerini o kadar etkileyici ve içten anlatmış ki ,şu cümleyi iki kez okudum:Bizim de bir yüreğimizin olması yasaktır, yoksa yuhalanırız,bize duyulan güven yıkılıverir. Kendi kendimizin değilizdir artık. Birer yaratık değil, birer nesneyizdir. Onurlarında ilk yeri, saygılarında son yeri tutarız.
Asla sıradan olmayan bu aşkı okurken zaman nasıl geçti anlamadım.Ayrıca kitabın son cümlesi de beni oldukça etkiledi:Günahın savunucusu değilim,ama duasını duyduğum her yerde soylu acının yankısı olacağım.
·
85 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.