İzmir, soğukta bile sıcak, karanlıkta bile aydınlık, izmirde gamsız, sarsa geniş, açık , ferah. İzmir soğudukça, kokusu kesinleşen bir bardak ada ayı gibi ılıcacık."
"Ama insan kapısının hangi kelimeyle açılacağını bilemiyorum işte. Hayat, insanın kestirilmez oluşuyla yoruyor."
"Tam bir yerde azıcık kök salıncak oluyoruz, hop saksımızı değiştiriyorlar." Mahir Ünsal bu sefer yaşanılan acılara, hüzünlere ortak etmiş bizleri... Her öyküyü boğazımda kocaman bir yumru ile okudum. Her biri derinden etkileyici hikayeler...