kitabın ilk ve son cümlelerinin aynılığı ayrıca da son sayfadaki "artık her şeye baştan başlayabilirim." cümlesindeki göndermeyle yazarın kitabı bir döngü şeklinde sonlandırmış olmasını çok beğendim. hakan günday'ın sanırım bir kitabı hariç tüm kitaplarını okumuş biri olarak bu kitabın anlatımını yavan buldum (diğer kitaplarına kıyasla). tabii ki zamir'de de nükteli ve alegorik pasajlar yakalamak mümkün ancak kesinlikle o pasajlar: azildekilerle, malafadakilerle, kinyas ve kayradakilerle kıyaslanabilecek kadar derin değil. sadece alegori ve nükte üzerinden değerlendirmeden bir dram anlatılıyor şeklinde bakacak olursak da ne "daha" ne de "az'ın" yanına yaklaşamıyor. yalnızca distopik bir roman olduğunu düşünecek olursak da okuyucusuna o atmosferi yaşatamıyor. kısaca ,hakan günday'ın diğer kitaplarındaki o özgün anlatımların karışımı olan fena sayılmayacak bir kitap olmuş.
kitapta geçen "ermeni katliamı" ile alakalı bölüm üzerinden (henüz araştırmadım) yazar yeterince taşlanmıştır diye düşünüyorum o nedenle direkt anlaşılandan farklı bir pencereden bakacak olursak bahsedilen o dönemde hem türkler hem de ermeniler birbirlerini katlettiler, günday yalnızca bu hadiseye tek bir pencereden yaklaşan bir cümle kurmuş.
bu yazıdaki kıyaslamalar hakan günday'ın piyasadaki diğer kitaplarıyla yapılmıştır arkadaşlar. zamir de bana göre yazarın diğer romanlarının yanında en sönük kalanlardan olmuştur. ama bu okunmaya değmez bir kitap olduğunu göstermez. aksine çok keyif alarak okudum, kitap kapağına da bayıldım diyebilirim.
·
76 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.