Pek de büyük olmayan ovaların dehlizlerinde pek de büyük olmayan tarlaların dikenli olduğunu en iyi kızıl gözleri kapalı atlar bilir.
Biz ise biçeceğimiz güne kadar temizlemediğimiz dikenlerden kanayan ayaklarımızı biliriz sadece , sonra toprağa karışan kanımızın kokusu her tüttüğünde sarhoş oluruz , deli gibi sever deli gibi nefret ederiz , kaynayan çayımız veya duygularımız da soğusun diye beklemeyiz , bir kere yandıktan sonra da alışırız hemen , unutmayız , unutturmayız.
Pek de uzun olmayan ağaçlarımızın dallarını daha düzgün büyüsün diye budarız ama, toprağa gömmeden önce düşürdüklerimiz, içimizdeki ateşi körükler rastgele ve günahlarımızı dinleyecek birini bulduğumuz gün tüm yenilgilerimizi de kabul ederiz aslında, artık insan olarak doğmak ve insan olarak ölmek isteriz sadece..
·
77 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.