Yaşamak için şansa ihtiyaç duymadığımız yarınlara selam olsun.Roman
Rüzgar Koridoru, yazarın ikinci kitabı. İlk kitabı Kartela'yı okuduktan sonra hayal gücüne ve kalemine hayran kalmıştım. Bu yüzden Rüzgar Koridoru'nu elime alırken hiç tereddüt etmedim, çünkü beklentimi fazla fazla karşılayacağını tahmin edebiliyordum. Öyle de oldu.
Kitap; beş ana karakterin, olumsuz hava koşulları nedeniyle bir sağlık ocağı koridoruna hapsolmalarıyla başlıyor. Her biri oldukça farklı renklere sahip bu karakterler, dışarıdaki fırtına durulana kadar hayatlarından birer kesit paylaşarak vakit geçirmeye karar veriyorlar. Böylece Rüzgar Koridoru'ndaki çalkantılar başlamış oluyor.
Nalbur Safa'nın öncülüğüyle başlayan bu paylaşım, spontane bir grup terapisine dönüşüyor adeta. Bu kişilerle tekrar karşılaşmayacaklarını bilmeleri, katılımcıları kendilerini açmaları konusunda teşvik ediyor. Bir kambur gibi sırtlarında taşıdıkları travmaları ve o travmaların kişiliklerinde oluşturduğu moloz yığınlarını ortaya silkeleyiveriyorlar teker teker. Hayat hikayeleri koridora saçıldıkça fark ediyoruz ki her karakterin temelinde güvensiz bir bağlanma yatıyor. Geçmişte yaşadıkları ilişkisel kırılmaların, bugünlerine yön verdiğini karakterlerle birlikte keşfediyoruz.
Alelade oluşan bu, kendi kendine yardım grubunda kimi zaman pesimist düşünceler havada uçuşurken kimi zaman doğru perspektife götüren aydınlatıcı yorumlar ortaya atılıyor. Doğal olarak çatışmalar da yok değil ama bir şekilde dört kişinin bilinçaltına ışık tutmayı başarıyorlar. İçerik hakkında spoiler vermeden özeti burada sonlandırıyorum.
Sonuç olarak kitap bize karakterlerin bilinçaltına sakladıkları yaraları ve bu yaraların neden olduğu hastalıklı düşünceleri resmediyor. Tabi yazarımız ilacı da vermiş; yaralar gün yüzüne çıkmadıkça tedavi edilmez. İyileşmek için paylaşmak ve yardım almak gerek. Rüzgar Koridoru; çok katmanlı bir eser. Dışarıdan baktığınızda toplumun farklı kesimlerine ayna tutan birer hikaye görüyorsunuz, parmaklarınızı uzatıp dokunduğunuzda ise kendinizi. Çünkü alt metninde yoğun bir kişisel gelişim örüntüsü var. Okur da, karakterlerle paralel olarak kendi içsel yolculuğunu sürdürüyor.
Yani Ezgi Özbek Şenel, yine muazzam bir çalışma ortaya koymuş. Yazarın bize açtığı zihin penceresinden bakmayı seviyorum ve ilerleyen eserlerinde kaleminin, karakteristik yazım tarzına daha da iyi oturacağını düşünüyorum. Rüzgar Koridoru, tüm edebiyat severlere tavsiyemdir. Bu denli kaliteli, yerli kalemlerin keşfedilmesi ve hak ettiği değeri görmesi gerek.
··
137 Gösterim
1 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.