* Bu kitaptan önce yazarın Gözlük adlı eserinide okumanızıda öneririm çünkü olaylar birbirine bağlantılı sayılır.
Herhalde kör bir insanın hayatında çektiği zorluklar en güzel bu şekilde anlatılabilirdi. İnsan kitabı okurken içinde filizlenen umut tohuları durduramıyor. Aslında kitaptan bir çok tecrübe veya deneyim çıkarabilirsiniz.
Ancak benim çıkardığım deneyim şu :'Sadece acı çeken kişi kendimiz değiliz, sadece karanlığa hapsolmuş kişiler biz değiliz. Herkesin sorunları vardır, bu yüzden asla umudumuzu yitirmemeliyiz.'
Kitap gerçekten güzeldi aslında alttaki alıntı kiabı özetliyor;
"Bazen herkes gözlerini kapatıyor."
"Bazen herkes karanlığı kaçış sanıyor."
"Ama insanlar kaçmaya ihtiyaç duyuyor."
"Karalnlığa mı neden ?"
"Saklanmak için."
"Karanlıkta mı ?"
"Evet."
"Gökyüzüne bak ne görüyorsun?"
"Yıldızları."
"Karanlık değil mi ?"
Genç kız tekrar baktı gökyüzüne, karanlığın orta yerinde ışıldıyordu gördükleri.
"Sence saklanabiliyor mu yıldızlar ?"
Genç kız susmayı tercih etti.
"Tahmin etmiştim saklanamadıklarını, olurda bir gün görürsem yıldızlara güneşe, aydınlığa kaçmalarını söyleyeceğim."
Genç kız o an onun doğru söylediğini anladı. Kaçmak, saklanmak için karanlığı, kuytu köşeleri seçmemeliydi insan. En aydınlık, en kalabalık yerlere kaçmalıydı.
Kendiyle baş başa kalıyordu insan karanlıkta. Bir başına saklanırken , zihnine akın eden düşünceleri kemiriyordu hayallerini..
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.