Koku, her varlığı biricik yapan, onu diğerlerinden farklılaştıran etmenlerden biridir. Parmak izi gibidir, kişiseldir. Her şeyin görme duyusuna odaklandığı, betimlemelerin daha çok görsel özellikleri ifade ettiği bir dünyada, önemsenmeyen bir duyuyu kitabın konusu olarak seçme cesareti ve konuyu ustalıkla okura anlatabilme başarısı için yazarı ne kadar övsem az.
Kitap, ana karakter olan Grenouille’in doğumundan ölümüne kadar başından geçenleri anlatıyor. Adından da anlaşılacağı üzere ana tema kokular üzerine ve bütün kokuların merkezinde Grenouille duruyor. Onun koku duyusu her şeyin üzerinde. Öyle ki gözleriyle değil burnuyla görüyor, nesneleri ismiyle değil kokularıyla tanıyor. Kokusu olmayan bir şey onun dünyasında yok. Ama kitabın ironik tarafı kendisinin bir kokuya sahip olmaması ve kendi kokusunu kendi elleriyle yaratıp kendi varlığını insanlara göstermek istiyor.
Kendine özgü koku yaratmak isteyen Grenouille için işin sonu idama varır. Ancak öyle güzel bir koku yapmıştır ki kimse onun suçlu olduğuna inanmaz ve tepki gösterir. Herkes onun kokusuna kapılıp ilgi gösterir ki idam sehpasından alınan Grenouille insanların izdihamı yüzünden ölür.
Sevgisiz bir insanın neler yapabileceğini gösteren bu romanda birçok duyguya yabancılaşıp suçlu kim diye sorgulamaktan kendimi alamadım.
·
91 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
👏👏👏
Bu güzel kitabı ben de okuyup yorumladım.
#kitapseverlertakiplesiyor
#dogavekitap #dogavekitapankara
dogavekitap.wordpress.com/2023/03/29/koku