İncelemeye başlarken yazıya Dostoyevski’nin bir sözünü paylaşmak istiyorum: "Puşkin gelecekten haber getiren peygamberimizdi bir nevi."
Aşağı yukarı birçok kişi Puşkin’i “Yüzbaşının Kızı” ile tanır. 38 yıllık yaşamına başka eserler de sığdırmıştır Puşkin. Bu kitapta da Yüzbaşının Kızı ile diğer roman ve öyküleri yer alıyor. Puşkin’in hayatını araştırırken bir düelloda öldüğünü öğrenerek buna çok üzüldüm. (İlber Ortaylı’nın Puşkin ile ilgili yazısını okumanızı tavsiye ederim.) Kim bilir yaşasaydı bize daha ne kadar eser bırakırdı.
İş Bankası Yayınları bu aralar bazı yazarların eserlerini tek bir cilt olarak basarken ciltteki eserleri zamandizinsel bir yöntemle sıralayarak bize de yazarların zaman içerisinde kalemlerinin ne kadar geliştiğini ve neden klasikleştiklerini görmemize vesile oluyor. İş Bankası Yayınları’nın tek cilt olarak basılan eserlerinden okuduğum ikinci kitaptı ve ikisinden de çok keyif aldım. İlki ise Turgenyev’in “Rudin, İlk Aşk, İlkbahar Selleri” idi.
Rus edebiyatı okumalarına hangi kitapla/yazarla başlamalı?
Küçük bir araştırmayla Rus edebiyatının şiirsellikten düzyazıya geçişinin Puşkin ile gerçekleştiği genelde ülkemiz okuyucuları tarafından atlanır, Dostoyevski'nin veya Tolstoy'un gençlik eserlerini geçtim ustalık eserleriyle başlanarak, popülist bir okuma yapılır.
Oysa Rus edebiyatındaki karakter gelişimi ve mekanların oluşumu bu kitapla başlar. Eğer Yüzbaşının Kızı olmasaydı Savaş ve Barış yazılamazdı belki de veyahut Suç ve Ceza'nın Roskolnikov'u, Puşkin'in Maça Kızı hikayesinden esinlenildiği söylenebilir. Özetle, Puşkin'i okumamak, Rus edebiyatı okumalarını eksik bırakır.
Öyküler kısa, fakat aslında her birinden uzun romanlar yazılabilecek nitelikte ve kalitede. Puşkin, sanki okuyucuya daha nice uzun ve kült romanlar yazabileceğini kanıtlamak istemiş bence. Hatta bazı öykülerin sonunu anlatmamış ve okuyucunun ya da belki de diğer yazarların kendisinden esinlenebileceği şekilde kapı aralamış. Eminim eserleri daha yüzyıllar boyunca okunacak.
·
115 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.