Otoriter ebeveynlerce yetiştirilen çocukların Welton Akademisi'ndeki yaşadıkları aktarılmış. "Gelenek" "Onur" "Disiplin" ve "Mükemmellik" esasına dayalı bu okulda, öğrencilerin iyi üniversiteleri kazanmaları amaçlanıyor. John Keating adındaki yeni edebiyat öğretmeninin okula gelmesiyle yoğun değişim süreçleri başlıyor.
Dört katı kural üzerine kurulu bir okulda aykırı bir ses olan Öğretmen Keating'in öyküsü olduğunu düşünüyorum bu kitabın. Sessiz bir başkaldırı. Yıkıcı değil, iyileştirici amaçlı.
Hayata farklı açılardan, hayatı özümsemeyi ve anı yaşamayı öğreten bir öğretmenin din, gelenek ve toplum baskısı altında yaşadığı zorlukları, öğrencilere öğretmenlerinin ve toplumun onlara aşılamaya çalıştıkları arasındaki ikilemde yaşadıkları olayları anlatan bu kitap okunması ve şans verilmesi gereken bir eser olma özelliği taşıyor benim gözümde.
Çok beğendiğim, hayatımın belli dönemlerinde tekrar tekrar okumayı düşündüğüm bir eser. Maalesef bu dünyada kimse kimsenin gözünün açılmasını, anı yaşamasını ya da kendi benliğinin farkında olmasını istemiyor. Küçüklükten beri belli kalıplarla yaşıyoruz hayatımızı. Erkeksen mavi rengi seveceksin, silahla arabayla oynacaksın; kadınsan “kadın meslekleri”ni tercih etmen lazım gibi gibi. Yazılacak çok şey var. En acısı da 21. yüzyılda dahi bu tarz olayların yaşanıyor olması. İnsanlık giderek robotlaşıyor, sıradanlaşıyor ve her kim ki bu sıradanlaşmayı fark edip bu gidişata bir son vermek isterse bir şekilde etkisiz hale getiriliyor. Halbuki toplumumuzun, dünyamızın Keating gibi aydınlara ihtiyacı var. Umarım Keatingler hak ettiği değeri, saygıyı görür.
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.