Ray Bradbury'nin efsanevi romanı Tim Hamilton'un çizgisi ile buluşmuş, harika bir çizgi roman ortaya çıkmış ama maalesef başarısız bir çeviri ile Türkçe'ye çevrilmiş. Panellemede pek yaratıcı olunmasa da çizimlerde karanlık atmosfer hissettiriliyor. Guy Montag'ın özgür iradesindeki perde kaldırılınca yüzündeki gölgelerin de azalmasını baştaki ve sondaki temsilini karşılaştırınca anlıyoruz. Özgür irade ve hafızanın temsili Clarisse, tesadüfi olmayan bir şekilde yağmurda, mavi renkler içinde temsil ediliyor.
İnsanların kitap okumayı kendi iradeleri ile bıraktıkları günlere adım atmış bulunuyoruz. Bu yüzden dikkat süresinin giderek azaldığı, kolektif hafızanın giderek yok olduğu bu günlerde bir hatırlatma olarak Fahrenheit 451 okumak dinçleştirici ve cesaret verici hissettiriyor.