Bayıldım
Kitabı okumadan önce kitabın insan psikolojisini çok güzel ele aldığını duymustum, bu yüzden okumak için can atmıştm. Herhangi bir boşluğu değil en güzel boşlukları yaratarak okuyup doldurdum hep. Üstten bakınca 1025 sayfa çok fazla gibi geliyor ama okudukça lütfen bitmesin içinde kaybolayım dedim. Hep daha ne yazacak daha ne kadar iyi yazabilir düşünceleriyle sona geldiğimi farkettim. Olaya üstten baksak belki normal bir Rus klasiği gibi görünebilir ama anlatış tarzı harika... Yazarın insanın bilişsel, duygusal süreçlerini ele alışı, her seferinde beni daha da çok kalemine hayran bırakıyordu. Her seferinde bir insan bu kadar müthiş nasıl yazabilir diyordum. İnsan psikolojisini bu kadar güzel anlatmak her baba yiğidin harcı değildir. Bunu daha iyi anladım. Kitabın güzel bir alıntısında geçtiği gibi "Ruhbilim en ciddi insanlarda bile elde olmayarak roman yaratma hevesi uyandırır. Ruhbilime yerli yersiz, lüzumundan fazla başvurulmasını kastediyorum." Herkes dener roman yazmayı ama Dostoyevski gibi enderler anca bu kadar müthiş sonuç çıkarabilir. İncelememi kitabında sonunda yer alan çok beğendiğim bir alıntıyla sonlandırmak istiyorum:
" Hayattan korkmayın çocuklar! İyi, doğru bir şey yaptığınız zaman hayat öyle güzel ki!
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.