Öncelikle şunu belirtmek isterim ki serinin okuduğum üç kitabının üçünde de ayrı bir ana konu var. Birinci kitapta İnce Memed daha çok aktifti, davranışlarıyla ve yaptıklarıyla ön plandaydı. İkinci kitapta İnce Mehmed’in daha çok iç dünyasıyla karşı karşıya bırakılıyoruz, fiziksel olarak değil de ruhsal olarak veriyordu savaşını. Üçüncü yani bu kitapta ise İnce Memed’i pek okumuyoruz,daha çok çevresindeki insanların iç dünyasını ve yaptıklarını okuyoruz, İnce Memed’in bu savaşında yalnız olmadığını, aslında arkasında onu destekleyen yüzlerce insan olduğunu görüyoruz.
Serinin bu kitabında İnce Memed kötülüğün durdurulmaz gerçeğinden sonra iyiliğin de durdurulmaz bir gerçeklik olduğunu fark ediyor.
Yaşar Kemal’in 32 yılda kaleme aldığı İnce Memed serisiyle vedalaşmaya bir kitap kaldı. Kitabı okurken Yaşar Kemal boşuna Yaşar Kemal olmamış diye düşünmekten kendimi alamadım.