Yine gereksiz abartılan kitaplardan birisi olduğunu düşünüyorum. Sonunu getirmek için can çekiştim resmen. İçindeki kasvet ve bunalım beni mahvetti. Tabi bunu okuyucuya yaşatmak da ayrı bir başarı, bu konuda tebrik edebilirim yazarı.
Hikayede anlam veremediğim, neden diye sorguladığım pek çok yer oldu.
Özellikle başkahramanı beni delirtti.
Kendisini toplumun içinde bir yere koyamayan ve bunun sebebinin bazen insanlardan bazen de kendisinden kaynaklı olduğunu söyleyen birisi. İnsanlara rol yapan,gerçek kimliğini saklayan, çocukluğundan beri onları güldürmek için “soytarı” dediği karakteri ile var olmaya çalışıyor. Fakat zamanla içki ve kadın bağımlılığına düşüyor. Kendi hayatını mahvettiği yetmiyor ve onun iyiliğini düşünen insanları ya da hayatına giren kadınları da karanlık girdabının içine sürükleyerek yok ediyor. Hatta bir kadınla intihar ediyor. Kendisi kurtuluyor ama kadın ölüyor. İşte böyle lanetli bir arkadaş kendisi.
Gerek var mıydı bütün bunlara, ne yaşamış olabilirsin ki bunca kötülüğü kendine ve çevrene yaşattın diye sorguladım kitap boyunca.
İşin sonunda, hikayedeki karakter ile yazarın hayatının neredeyse aynı olduğunu öğrendim. Açıkçası üzüldüm. Kalemi kuvvetli bir yazarmış, orası aşikar. Fakat hayatının bu denli trajik olmasının sebebi sanırım sadece iç dünyasında, kendiyle yaşadıkları diye düşünüyorum. Varoluşsal bir sancının yansımalarıydı tüm hikaye.
Kitaptan çok derin manalar çıkarmaya çalışanları anlayamıyorum. Yazar kendi hayatını bir karakter etrafında kurgulayarak anlatmış. Tabi ki herkes bir pay çıkarabilir. Ama benim maalesef özdeşleştiğim hiçbir nokta olmadı.
·
197 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.