Seninle bu biçimde konuşurken kendimi pek gerçekdışı hissediyorum. Bir duvarla konuşur gibi. Keşke cevap verseydin. Öylesine yalnız hissediyorum ki kendimi.
Telefonun yanında yapayalnız. Ama telefonu kullanamıyorum. Hem kullanabilsem, kimi arayabilirim ki?
Ulu Tanrım. Bu bir şaka değil. Ulu Tanrım, Ulu Tanrım. Nasıl devam edebilirim yaşamaya?