Hem bir ebeveyn olarak hem de hayatı boyunca içinde ki boşluğun ne olduğunu anlamaya çalışan bir birey olarak ne yazık ki okumak da geç kaldığımi düşündüğüm bir kitap. Bir psikiyatristin arkadaşıma önerdiği ve sonrasinda sizinle bu konuyu konuşmalıyız demesiyle benim de hayatıma gecikmeli de olsa girdi. Herkesin hem kendisi hem de çocukları için mutlaka okuması gerekiyor bence. Ebeveyn olmanın bir insanı hayata hazırlamanın, sadece fiziksel ihtiyaçları karşılamak olmadığını biliyordum ama yapilmayan, fark edilmeyen ya da görmezden gelinen, çocuk nasıl olsa diyip gecistirilen davranışların etkilerinin bu kadar ağır olabileceğini tahmin etmiyordum. Aslında bence en önemlisi kitap da örnekleri verilen kişilerin çoğunluğunun ailelerinin çocuklarini çok seviyor ve onlar için ellerinden geleni yapıyor olduklarını sanmalari.
Bir ebeveyn olarak sanırım en anlamlı ve en faydalı olan şey onları dinlemek, anlamaya çalışmak. Tabi öncelikle kendimizi dinlemek, affetmek ve sevmek. Kendimize ne kadar iyi davranabilirsek sanırım aynı oranda iyi birer ebeveyn olabiliriz.
Sonuç olarak hem kendimiz hem de gelecek nesiller için okumalıyız...
·
130 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.