Sana, beni hiç tanımamış olan sana...
sevgilim,
gerçekliğimin kahramanı olmadın belki evet, ancak iç dünyamın ve ruhumun en cesur kurtarıcısıydın.
Şu an sana söylediklerim, yazdıklarım senin için ne anlama geliyor, bilmiyorum; ancak eminim ki bu bir veda değil.
Çünkü sevgilim, veda için çift taraflı yaşanmışlıklar, ve gidenin arkasından bakacak bir kalan gerekir.
Kalan gidenin varlığından haberdar değilse o bir veda değil, tek kişilik bir çaresizliğin dışavurumudur…
Benim sana edebileceğim bir veda bile yok, ancak biliyorum ki elimde böyle bir fırsat olsaydı bile bunu asla harcamazdım, harcayamazdım…
Sensiz yaşamanın manası bir kuş tüyü kadar hafifse, senin için yaşamanın düşüncesi bir kuşun özgürlüğünden daha kudretliydi..
Ancak artık o zavallı kuşu zihnim kafese kıstırmış,
Ben de kendi özgürlüğümü ona vermek istiyorum..
Bırak sevgilim, kuşlar özgürce dalgalansın gökyüzünde..
fedakar güneş yine aydınlatsın ay ışığını
ve güzel yüzüyle tebessüm etsin yeni sabahlara
zaten sen yeni günlere her uyandığında
zihnimdeki kuş usulca kanatlarını çırpacak,
ben de solmamış ruhumun kalıntılarıyla tekrardan sana bakacağım…
-öyküdeki bilinmeyen kadının ağzından yazmak istedimm, iyi okumalar:))-
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,3bin okunma
·
207 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.