Marquez’in yazım tarzıyla ilgili en sevdiğim yön eser boyunca ben ne okuyorum dedirtirken sonunda ben ne okudum böyle ya dedirtmesi.
Sanki her şey son sayfalarda saklıymış gibi. Bu kitapta da aynı etki vardı benim için, başlarda ne okuduğumu anlayamadım çünkü ana olay direk kitabın başında oluyor ama sonrasında kendimizi yine yazarın betimlemeleriyle tanımlamalarıyla bize bir gündeki olayları anlatırken diğer yandan geçmiş 100 yılı önümüze getirdiği sayfalarda buluyoruz ve dediğim gibi o son sayfaya gelince ne gündü ama dedirterek noktayı koyuyor. Okunmalı mı evet kesinlikle okunmalı.
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.