Çingiz Aytmatovun kaleminden okuduğum ilk kitap olan "Toprak ana" o kadar derin duygular bıraktı ki bende, ben bu kitap için savaş hakkında yazılmış bir kitap genellemesi yapamıyorum. Tolgonayın yaşadıkları karşısında duruşundan o kadar etkileniyorsunuz ki, bir an gerçek hayatdaymış gibi onun ellerinden öpüb "iyi ki varsın, sen çok güçlüsün ve hep böyle kal " demek istiyorsun. Onun için de ben sadece savaşın kötülüklerini analtan bir eser gibi tanımlayamıyorum. Bir insanın anne, gelin,eş,kayınvalide,komşu, emekçi gibi bir çok tarafını,duygularını,umutlarını,acılarını bir araya toplayıb savaşın insan hayatında açtığı yaralar ile harmanlayarak bu kadar çarpıcı anlatan bu eser için çok basit kalır çünki. Söyleyecek söz çok,ama yazarın kaleminden, hikayeden keyif almak isteyenlere spoiler olmasın diye burada durmak istiyorum. Yazımı bitiriyorum ama daha uzun süre bu eser ve bende yaratdığı duygular üzerine düşüneceğimi de biliyorum.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.