Engizisyon mahkemeleri döneminde cadı olduğundan şüphelenilen kadınlar adil (!) bir yargılamaya tabi tutulurmuş. Ve bir kadının cadı olduğundan şüphelenilmesi için kadın olması yeterliymiş.
Cadılıktan şüpheli kadın bir çuvala konulup çuvalın ağzı sıkıca bağlandıktan sonra nehre atılırmış. Eğer çuvaldan çıkıp boğulmaktan kurtulursa bu onun cadı olduğu anlamına gelirmiş ve yakılırmış.
Eğer çuvaldan çıkamaz ve boğularak ölürse cadı olmadığı anlaşılırmış ve temiz bir ruhla Styx ırmağını uçarca geçermiş. Kayıkçı bile saygı duyarmış ona. Bu son kısım benim uydurmam elbette.
Bizim kültürümüzde cadılık bambaşka bir kavram. Oylum Yılmaz nefis öykülerle anlatmış bunu bize. Okuyun.