Hikmet Benol'un ben olma sürecini kitap boyunca hep hissetirdi Oğuz Atay. Hayal dünyamı zorlayan geleneksel kitapların dışında, (türünün gerektirdiği gibi) farklı bir kurgusu var aynı zaman da farklı bir cazibesi de. Sevgi ve Bilge karakterleri ile ikili ilişkilerde ki kafa karışıklığını, dertleştiği albay ile sürekli bir çatışma hâlinde olması aslında Hikmetin kendi iç dünyasında ki çelişkilerin birer yansıması gibi geldi. Hikmetin hikayesi başta eşinden ayrılıp gecekondu da komşuları ile yaşama tutunmuş bir adamın hikayesi gibi gelsede kitap sonunda anlatılanların birer tiyatro sahnesinde kendi kafa kurgusu olduğunu hissettiren hatta neredeyse Hikmet karakterinin varlığını bile sorgulatan bir kitap.
Ben ne okuyorum ne okudum diye düşünürken yalnızlığa mahkum edilmiş bir karakterde kendi yalnızlığıma çarpmamak mümkün de olmadı açıkçası :))
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.