Evet an itibariyle canım kitabımı bitirmiş bulunmaktayım. Bir aydan fazla bir sürede bitirebildim ama bu tamamen benden kaynaklı bir sorun. Yoksa kitap o kadar mükemmel ki, normal bir okuyucu birkaç güne bile bitirebilirdi. Belki bir gün ben de normal bir okuyucu olabilirim :,)
Her neyseee, kitap yorumuma geçeyim şimdi. Kitap zaman zaman ağlattı beni ama son kısımlarında olan bazı şeylere daha çok ağladım. Şu an böyle hâlâ içimde bir burukluk var. Kötü son diyemeyiz ama üzücü bazı olaylar yaşandı son anda.
Melody... Gerçekten Melody ile tanıştığım için çok mutluyum. Bana o kadar farklı bakış açıları kazandırdı ki. Özel eğitime ihtiyaç duyan bireylere bakış açım İçimdeki Müzik öncesi ve İçimdeki Müzik sonrası olarak ikiye ayrılıyor sanırım. Özel eğitime ihtiyaç duyan bireyler için kullanılan diğer kelimeleri kullanmak istemiyorum, hoşuma gitmiyor. O yüzden ben bu tanımlamayla devam edeceğim.
Melody. 11 yaşında. Yürüyemiyor, hareket edemiyor, konuşamıyor. Birçoğumuzun basitçe gerçekleştirdiği eylemler bunlar değil mi? Aslında o kadar büyük bir nimete sahibiz ki ama bunun ne kadar farkındayız emin değilim. Melody hep kendini ifade etmek istiyordu ve edemiyordu. Konuşamamak. Ne düşündüğünü söyleyememek. Kendini ifade edememek. Konuşabildiğimiz için bile ne kadar şanslıyız ya.
*küçük bir spoiler* Melody daha sonra bir makine aracılığıyla iletişim kurmaya başlamıştı ve o makineyi kullandığı ilk an, anne babasına "sizi seviyorum" demişti. 11 yıllık yaşamında ilk defa söyleyebilmişti bunu. Kitapta beni çok etkileyen kısımlardan biriydi bu.
Ben bir öğretmen adayıyım ve bir gün inşallah atanıp öğretmen olursam kaynaştırma öğrencilerinin olduğu bir sınıfta bulunabilirim. Bu kitap bana yeni ufuklar açtığı için artık az çok o öğrencilere nasıl davranmam gerektiğini biliyorum. Direkt olarak özel bireylere nasıl davranmam gerektiğini biliyorum. Onlar da birer birey ve sen onun seni anlamadığını düşünsen bile o seni anlayabilir. O yüzden gerçekten hareketlerimize ve söylemlerimize çokça dikkat etmemiz gerekiyor.
Tekrar canım kitabıma geri dönecek olursam, kesinlikle okuyun ya. Okuyun ve böyle beyninizde şimşekler çaksın. Hayata biraz daha farklı pencerelerden bakın. 10/10 bir kitap.
Dipnot: Instagram'da karşıma çıkan bir post sayesinde İçimdeki Müzik'in İçimdeki Melodi diye bir devam kitabı olduğunu öğrendim. Eğer benim gibi haberi olmayanlar varsa diye haber vereyim dedimm.
··
1 +1'leme
·287 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Mel
Gönderi Sahibi
Küçük bir şeyden daha bahsetmek istiyorum.
Birkaç gün önce bir komşumuza çay içmeye gitmiştik ve aynı Melody gibi bir oğlu vardı kendisinin. Böyle okuduğum her şey canlanmış da karşıma gelmiş gibiydi. Özellikle annesi bir anısını anlattığında. Okuma Bayramı için okula gittiğini ve diğer çocuklar bahçede koşup oynarken, kendi oğlunu sınıfta tek başına otururken bulduğundan bahsetti. O an hissettiği duyguyu. Anlatırken gözyaşlarına hakim olamadı ve ben de ağlamamak için kendimi zor tuttum. Bazı durumlar o kadar zor ki kelimeler kifayetsiz kalıyor.
Çok nadir karşılaşılan bir hastalığa sahipmiş oğlu. Belirli bir yaşa kadar sağlığında hiçbir sıkıntı yokken bir anda hareket edememeye ve konuşamamaya başlamış. Aynı Melody gibi her şeyi anlıyor ama.
Melody doğuştan bu hastalığa sahipti. Onun için de çok zordu. Ama belirli bir yaşa kadar sağlıklı olup sonra böyle bir şey yaşamak da çok daha zordur eminim. Kitapta da Melody'nin sınıf arkadaşlardan biri aracılığıyla da bu konuya değinilmişti.
Ben şimdi hem kitabı bitirmiş olmanın hem de okuduğum ve gördüğüm bu şeylerin kalp kırıklığıyla uyumaya gidiyorum. Buraya kadar okuduysanız eğer, size de iyi geceler diliyorum <3
Sevgiyle kalın.