Her kitap yazarlarından izler taşır tıpkı Necip Fazıl'ın kitaplarında olduğu gibi.Necip Fazıl'ı çok önceden beri tanıyordum şiirlerini okuyordum ve bana çok hoş geliyordu ve hakkında az da olsa bilgim vardı ve çevremdeki insanların çoğu Necip Fazıl 'ı seviyordu diğer yandan onu kötü yönden eleştiren de çoktu,hayatı ve yazdığı şeylerin uyum içinde olmadığı yazdığı şeyleri hayatına aktarmadığı yönünde eleştirileri alıyordu.Ben de N.F.K baştan kendi çabam ile tanımak ve anlamak istedim bunun içinde yapabileceğim tek şeyin onun eserlerini okumak olduğu kanaatine vardım ilk okuduğum eseri Bir Adam Yaratmak ikinci okuduğum kitabı ise kendi hayatını anlattığı O ve Ben.O ve Ben de kendi hayatını baştan anlatıyor 0-34 aralığında Abdülhakim Arvasi hazretlerini tanımadan önceki hayatını ve onu tanıdıktan sonraki hayatı diye iki kısma ayrılıyor.Necip Fazıl daha çok büyükbabasının elinde yetişmiş büyükbabası tarafından çok seviliyor büyükbabası onu diğer torunlarından ayırıyor.Necip Fazıl ayrıca çok daha zeki olduğu için daha da çok seviyor büyükbabası onu kitapta anne ve babasından çok bahsetmiyor.Dini eğitimini daha çok büyükbabasından alıyor büyükbabası da dinine bağlı bir müslüman.Gençlik yılları normal bir şekilde devam ediyor ama dinine de çok bağlı değil yani şu anlamda ki bence şuanki gençlerin çoğunun durumu bu şekilde her şeyi çok iyi bilmiyor yıkılacak bir direk gibi en hafif bir rüzgarda devrilebilir.Din eğitimi sadece taklidi değil bence tahkiki de olması gerekiyor diye düşünüyorum .İlk bohem hayatı Paris'e gittiği yıllarda başlıyor o çukura bir kere düşüyor kumar ,gece hayatı vb. ve kendisi de kitapta çok da bahsetmek istemiyor bohem hayatından bazı benzetmeleri var kendisine karşı yani kendisine iğrenç böcek vb. diyor ama mutlu da değil tabi mutlu olmuyorki o hayattan hep bir bunalma hayatı ama tabi bir kere battı ki kurtulmak da çok kolay değil yapıştı mı bırakmıyor sonra. Abdülhakim Arvasi hazretleri ile buluşmaları oluyor tabi o sohbetten o güzel duygulardan bayaa etkileniyor hayatını değiştirmeye başlıyor bu da bir anda olmaz tabiki yavaş yavaş zamanla.Mutluluk geçici şeylerde değil mutluluk daimi şeylerde olur Abdülhakim hazretlerinin yanında özünü buluyor özünü bulmak çok önemli ve degismeyede başlıyor tabi ve zamanla İslam'ın savunucularından biri oluyor.Sonrasinda 1951 yılında kumarhane baskını oluyor Abdülhakim hazretleri ile 1934 yılında tanışıyor ama kendisi bunun bir kumpas olduğunu dile getiriyor hatta bu kumar baskınını Reis Bey de anlatmak istemiş gibi.okudugum ve araştırdığım kadarıyla bu kadar anladım.Herkes bir şey söylüyor iyi kötü ben kitaplarını okuyunca değiştiğine inanıyorum kimse yalandan böyle şeyler de yazmaz diye de düşünüyorum (Örtülü Ödenek Davası da ayrı bir konu)
·
112 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.