Kitabı binbir zorluk çekerek bitirdiğimde, daha önce Kafka okumamış biri olarak Şato ile başlamamın oldukça talihsiz bir seçim olduğunun farkına vardım. Okumaya başlamadan önce kitabın Kafka hayattayken tamamlanamamış olduğu gerçeğinin farkında değildim. Bu yüzden bir sonuca bağlanamamış olması beni hayal kırıklığına uğrattı. Normalde bitmemişlik hissi uyandıran kitaplarla ilgili hiçbir problemim yoktur hatta sonrasında finalini okuyucuya yazdırma şansı bıraktıkları için hoşlanırım da. Ama bu sefer öyle birdenbire bitiyor ki okuyucuya devam ettirebilmek için çok fazla seçenek sunmuyor. Zannımca bu kitaptan verim alabilmek için öncesinde tüm Kafka külliyatını devirmiş olmak gerekiyor. Aksi takdirde Kafka'yı özümseyememiş bir okur için, kitabın içinden çıkılmaz atmosferi oldukça sıkıcı bir hâl alıyor.
En nihayetinde, benim için epey yorucu bir kitaptı. Defalarca kez bırakmayı düşünüp, defalarca kez umut bağlayarak bitirmeye çabaladığım bir kitap oldu. Bu açıdan başkarakterimiz K.'yı daha iyi anlıyorum. Kendisi de girift diplomasi ağında hedefine ulaşmaya çalıştıkça bir arpa boyu yol katedemeyen biri. Ah, ne çok ortak noktamız var!
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.