'Ev', yazarın kalemi ile tanışma kitabım oldu. İyi ki de, tanıştık diyorum. Yeni bir yazar 'arkadaşım' oldu böylece.
Okuduğumuz bu *yol hikayesi*, sadece basit bir mesafeyi - uzaklığı değil (El Camino de Santiago yolu), aynı rotada yürüyen her bir yolcunun farklı bir *yol ve yolda olma* hikayesini de anlatıyor okuyucuya.
Bu *'yolculukta'* Seher karakteri ile insanın kendi ruhi, içsel dünyasına yapmış olduğu yolculuğa da şahit oluyoruz.
Aslında Seher'in yolculuğu, küçuk yaşta anne - babasının ayrılması ve çok sevdiği dedesinin ölümü ile başlıyor.
Göçebe kuşlar gibi, akrabalar arasında, o şehirden diğer şehre göçüp duruyor kahramanımız Seher. Ancak, Seher'in farkı, göç ettiği şehre bir daha dönememesi.
Sf. 386'da Joe ile arasinda, şöyle bir diyalog geçer:
'...biliyor musun, kuşlar neden hep gidiyor?
- Neden?
Geri dönebilmek için...'
Seher'in hayatta *geri dönebileceği* bir evi, sıcak bir yuvası hiç olmuyor.
Hikayede, yakın arkadaşlık teması da oldukça etkileyici ele alınmış; koşulsuz, hesapsız, bir beklenti olmadan yürütülen arkadaşlık (her ne kadar farklı karakterler olsalar da) okuyucu olarak beni oldukça etkilediğini söyleyebilirim.
İnsanın hayatta iyi ve kötü gunde koşulsuz hep yanında olacağını bildiği böyle güzel dostlarinın, arkadaşlarının olmasi büyuk bir hazine insanoğlu için.
Keyifli bir kitap yolculuğu oldu benim için. KitapDunyam hocamın dediği gibi önemli olan yolda olmak. #güncelikeşfeteksta maratonu sayesinde iyi ki bu yoldayım ve bu yolculuğu yapıyorum. Bu anlamda şanslı hissediyorum kendimi.
·
115 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.