Uzun zamandır bakıştığım eseri okuma cesareti buldum sonunda. Her kitabın bir zamanı vardır. Şimdi anlıyorum ki bu kitabın zamanı bu zamandı. Yavaş yavaş iyileşirken, sararken yaralarımı ilaç gibi geldi. Kendimin yasını tutuyorum hâlâ ama içimde ölmesi gerekenler ölüyor zamanla. Dediği gibi Edip Cansever 'in :
Ölüler ki bir gün gömülür
İçimizdeki ölüler, dışımızdaki ölüler.
Ey zaman! Beni sahibine yaklaştırırken her nefeste, öldür içimdeki masivayı. Yıka ruhumu ki, vakit çatıp da huzuruna çıktığımda O'nun, en azından çabaladım diyebileyim. Saf tutalım beraber, kılalım cenaze namazlarını O'ndan gayrı ne varsa içimde...