Kien’in insanı çıldırtan farkındasızlığı bazen başına gelenlere karşı onu bir zırh gibi korurken bazen de gerçekte olmayan şeylerden dolayı acı çekmesine neden oluyor. Kafasındaki kendi gerçekliğinden ötürü korkuyor ve acı çekiyor. Canetti, içimiz ve dışımız arasındaki bağlantının kopukluğunu ve ortaya çıkan boşluğun hikâyesini ustalıkla anlatıyor.