Eszter isimli karakterimizin iç monologlarıyla yazılmış yorucu ama bitirince kocaman bir oh çekeceğiniz Szabo eseri. Yorucu diyorum çünkü yazar sizi sürekli oradan oraya savuruyor. Bir bakıyorsunuz Eszterin babası hayatta ve onunla alakalı bir olayı okuyorsunuz; bir sonraki paragrafta Eszterin babasının vefatından çok zaman geçmiş. Sakin bir kafayla okumalısınız ki dikkatiniz konuların bu hızlı geçişinde azalmasın. Benim hangi zamandayız ne okuyordum diyerek cümleler arası geri dönüşlerim olmadı değil.
Kitaba gelirsek ana karakterimiz Eszteri yoksulluk döneminden başlayarak okuyoruz. Kitap boyunca bol bol Eszterin Angelaya duyduğu nefrete şahitlik ediyoruz. Hatta okurken sizde Angelanın ahmaklıklarına , nazlı hallerine sinirlenmeden edemiyorsunuz. (İncelememim sonunda Angelaya nefretini kustuğu birkaç cümle de ekledim.) Eszterin bu nefretinin aslında ona duyduğu kıskançlıktan kaynaklandığını da anlıyorsunuz. Sahip olmak istediğiniz her şeyi kolayca elde edip birde değerini bilmeyen bir arkadaşınızı sizde kıskanıp hasetlenmez miydiniz? Önce bir yavru ceylan ı görüyoruz daha sonra da Angelanın eşi ama gönlü Eszterde olan yasak aşkı.
Szaboya kesinlikle bu kitap ile başlanmamalı. Çok daha akıcı olan İzanın Şarkısı harika bir seçenek olacaktır.
“Angelanın kendilerinden korktuğunu düşündüğümde , neredeyse içimde Ruslara karşı bir sempati oluşmuştu.”
“Neden Angelanın sadece ismini duymak bile beni delirtiyordu acaba ?”
“Angelayı azarladıkları için çok mutluydum.”
“Angela’yla ilgili her şey pisti benim için.”
·
623 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.