Spoiler!!!!!! öncelikle sezin için birkaç yorum yapmak istiyorum. bence kendisi kendini çok geliştirmiş. kitabın olay örgüsünde bunu çok net görebiliyoruz. aynı zamanda bence 37’ye göre sanki karakterler daha oturmuş gibi geldi. kitap içinse şunları söylemek istiyorum: kitap o kadar akıcı ki saat sabaha karsi 4 civarlarında bitirdim ve etkisinden çıkmam zor oldu. kitabı okurken ara ara bazı yerlerde gözyaşıma engel olamadım. özellikle leyla ve leyla’nın ailesi beni çok etkiledi. bazı yerlerde leyla’ya çok kızdım ama kitap boyunca full leyla ile empati yaptım. o yüzden fazla bir şey diyemiyordum içimden. kızınca yaşadıkları aklıma gelip üzülüyordum. kitap boyunca, yine, leyla da bi tanınmışlık hissi vardı bana karşı. onu çok iyi anladim, yasadiklarını yargılamadım. kısacası leyla bana çok tanıdıktı. leyla’nın yaşadıklarını iliklerime kadar hissettim resmen. o acıyı, o üzüntüyü yasadim. ama bence leyla’yı toplumda herkesin içinde görebiliriz. sanki herkesin içinde bir leyla var gibi geldi bana. leyla cok çabaladi, çok uğraştı o yüzden keşke devam edebilseydi. ona çok üzüldüm. atlas ve barlasa gelirsek. atlası ilk baslarda sevmistim fakat leyla ile aralarındaki şey ile birlikte onları okurken çok gerildim. o yüzden sağlıklı bir ilişki olamazdı. zamanla atlası da yanlış bulmaya başladim. ki zaten yanlıs yaptı. artik on dün önceki kızı dinlerken bile kapak yüzünden atlas aklıma gelip sinirleniyorum. barlas ise ilk başlarda onun o inanılmaz umursamazlılıgına rağmen iyi bir arkadaş olduğunu düşünürdüm fakat sonu beni bitirdi. en azından atlasın hak ettiği yere gönderilmesini sağlayabilirdi. sonuçta leyla’nın son dedikleriydi. göndermeme sebebini de aşırı saçma buluyorum. eğer müphemin polise bildirilmesini yanlış buluyorsa ve bu durumdan korkmuş ise demekki müphemde olanlar insana iyi gelmiyor. yani o müphemin her yerde okuduğumuz misyonu ile çelişiyor. en azından leyla’nın son isteğini yerine getirseydi. leyla’nın son bir ayinda etkisi çok büyüktü. kitabın sonunda leyla’nın ailesi çok kafama takıldı. bir kızlarını zaten kaybetmişlerdi şimdi de ikinci kızlarını kaybedince ne halde olduklarını düşünemiyorum. gerçi leyla’nın sonunun böyle olmasında onlarında payi var bence. kitabın sonunda ağlamama engel olmak çok zordu maalesef. çünkü leyla ve ailesi beni çok üzdü. kitap boyunca onların düzeleceğini umarak okudum çünkü. ayrica müphem ile ilgili şunu da eklemek istiyorum; bence müphem sağlıklı bir yer değil ve insanların kaderini belirlemesini sağladığını düşünmüyorum. eğer böyle bir yer olsaydı en azından leyla giderken müphemden nefret ettiğini söyleyerek gitmezdi. tahmin etmediğim bir sondu. inanılmaz şaşırdım. sonlarda her bi sayfayı çevirdiğimde”yuh bu kadar da olmaz”dememe engel olamadim. sadece atlasın kriz geçirdiği kısımda düşünmüştüm atlasın o büyük ayrıntısını. bilmiyorum, leyla’nın her şeye rağmen yaşamasını çok isterdim. çok üzüldü keşke mutlu olabilseydi. ama belki de orada deren ile birlikte mutlu olma ihtimali bu düşüncemi biraz yatıştırıyor. keşke seni mutlu ve iyileşmiş bir şekilde görebilseydik.
umarım her şeye rağmen oralarda bir yerlerde kardeşinle beraber mutlusundur leyla. umarım kendini yalnız, acı dolu hissetmiyorsundur ve umarım besteni derenede dinletebilmişsindir.
·
1.580 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.